Dag 6 Onderweg van Praag naar Kielce

Stukje rijden, halverwege de reis van vandaag de mis vieren in een kerkje en dan door naar Kielce, dat was de planning. Helaas liep het iets anders, een ongeluk op de weg zorgde voor een flinke vertraging. De vertraging zorgde ervoor dat de planning iets omgegooid werd, oftewel: een hele lange dag in de bus. Bus 1 kreeg wel een extra opdracht om de tijd te verdrijven: “Bedenk iets leuks waarmee we ons kunnen presenteren morgenochtend als Nederlands groep in Kielce.” Deze opdracht zorgde dat er binnen een halve minuut een complete volksverhuizing was boven in de bus. Iedereen die mee wilde denken over liedjes of medleys schoof naar achteren en ging samen brainstormen. Na een discussie (midden in het gangpad) over Taizéliedjes, Viva Hollandia en liedjes met onuitspreekbare teksten en mocht Luuk verslag uit gaan doen aan Nina.
De mis in het geplande kerkje in Prerov werd, door tijdgebrek, overgeslagen. Wel hebben we, zoals Paus Johannes Paulus II ook vaker deed, de viering gewoon aan de kant van de weg gevierd. Als echte pelgrims dus, ook dit was weer bijzonder om samen mee te mogen maken.
Net op tijd voor onze buschauffeur kwamen we aan op de plaats van bestemming. Vier uur later dan verwacht, dit was dan ook de tijd die onze gastgezinnen op ons hadden gewacht. We waren eigenlijk al blij dat we eindelijk de bus uit mochten. Door het ontvangst van de enthousiaste mensen, die zo gastvrij zijn om ons in hun huis te ontvangen, werden nog vrolijker.
Ik werd zelf, met nog drie meiden uit m’n deelgroepje, opgepikt door een lieve vrouw en haar dochtertje van 10. Thuis bleek oma ons al op te wachten met een behoorlijke broodmaaltijd, yoghurtjes en taarten voor een compleet weeshuis. We hebben samen gebeden, heerlijk gegeten en helaas ook meer gehoord over München.
Eerst was ik zenuwachtig over het slapen in een gastgezin, maar nu denk ik al dat afscheid nemen van ons ‘weekendzusje’ en gastgezin moeilijk gaat zijn maandag. Ze zijn top!
Ilona Gijzen (26 jaar)

De mis onderweg op een parkeerplaats werd als bijzonder ervaren. Diaken Iwan Osseweijer schreef het volgende hier over “Vanwege veel file vandaag de eucharistie gevierd op een parkeerplaats langs de snelweg. Bijzonder om met zoveel mensen God te danken en te eren op zo maar een plaats!”

Uiteindelijk zijn wij na een lange bus rit zijn we aangekomen in Kielce. Bryan van den Berg (21 jaar): “Wij zijn goed ontvangen in het gastgezin. Tot twee uur ‘s nachts hebben wij gegeten en hebben heerlijk geslapen.”
Ook in andere gezinnen was het ontvangst goed. Ook hier werd naar Poolse gebruik bij aankomst eerst gegeten. “We zijn zeer gastvrij ontvangen. Ik voelde mij er meteen thuis. We hebben ’s avonds bij aankomst nog een heerlijke maaltijd gegeten. De bedden lagen ook zalig, zo zalig dat we er eigenlijk wilden blijven liggen. ‘S morgens hebben we uitgebreid ontbeten. Er stond van alles op tafel zoals wafels, broodjes, eiersalade en cornflakes.” Martine Straathof (19 jaar)